برگزاری جشن تولد,یک رسم آریایی

همان گونه که در نوشتار پیشین خواندید ایرانیان نخستین تمدنی بودند که سالنما را ابداع کردند و نیز سالنمای زرتشتی پیشرفته ترین و دقیق ترین سالنمایی است که تا امروز به دست انسان ساخته شد.در آن روزگار کهن ایرانیان تنها قومی بودند که از تقویم استفاده می کردند.و دلیل این که این همه جشن نیز در دین زرتشت وجود دارد همین است که تاریخ و فلسفه  هر چیزی  برای ایرانیان روشن بود بر این اساس است که ایرانیان نخستین اقوامی بودند که زادروز هر کس و سن و قدمت هر چیز را در نظر داشتند.جشن تولد نیز که امروزه در تمام دنیا و تمام اقوام رایج است ابتدا از ایران ریشه گرفت که به دلیل وجود تقویم, این رسم برای نخستین بار میان ایرانیان وجود داشت.چنین رسمی نمایانگر نگاهداشت دقیق زادروز هر کس و سن افراد بود. هرودوت که از نخستین تاریخ نگاران بوده و به وی لقب پدر تاریخ داده اند در این باره چنین می نویسد:

پارس ها عادت دارند که روز تولد خود را جشن بگیرند.در آن روز آنها مجالس میهمانی برگزار می کنند و جشن و شادی می نمایند و این را رسمی شایع می دانند که باید برگزار شود.در آن روز حق خود می دانند که لباس های نو پوشند و خوراک خوب و متنوع تهیه کنند.به طوری که با دیگر روزها متفاوت باشد. (تاریخ هرودوت,کتاب اول,بند133)

پاسخ به پرسش ها

در قسمت دیدگاه های نوشتار قبلی پرسش هایی پرسیده شد . برخی از پرسش ها را همین جا پاسخ می دهم.

دوستی پرسیده بود که آیا وندیداد از کتابهای معتبر زرتشتیان است یا خیر؟؟در پاسخ باید بگم که بهترین کتاب و مرجع برای شناخت زرتشت و فلسفه او کتاب اوستا بخش گاتها است که سروده های خود اشوزرتشت می باشد.گاتها از دیدگاه فلسفی به اندازه ای عمیق است که در تمام جهان برای محققان ادیان و فلسفه و تاریخ بشری موردی شگفت انگیز و بی نظیر است.به گونه ای که  تمام باستان شناسان و فلاسفه جهان گاتها را یگانه شاهکار مکتوب بشریت دانسته اند.ولی قرن ها پس از زمان اشوزرتشت کتاب هایی نوشته شد که بیشتر سلیقه های شخصی در آنها وارد شد مانند وندیداد که بیشتر مطالب آن  با تعالیم اشوزرتشت ناسازگار می باشد و کسانی که به دین زرتشت علاقمندند توصیه نمی شود به کتاب هایی از این قبیل مراجعه کنند.البته این کتاب از نظر تاریخی ارزش خودش را دارد زیرا وندیداد دارای 38000واژه پهلوی است و از این دیدگاه منبع خوبی برای پژوهشگران زبان های باستانی می باشد ولی ارزش دینی چندانی ندارد.برای مطالعه بیشتر پیشنهاد می کنم به این کتاب ها رجوع کنید.1-گاتها ترجمه دکتر آبتین ساسانفر-انتشارات بهجت2-گاتها ترجمه استاد ابراهیم پورداود-انتشارات دانشگاه تهران

دوست دیگری درباره موسیقی باستانی ایرانیان پرسيده بود.از آنجا که آیین زرتشت دارای بیشترین جشن در میان آیین های دیگر است و این جشن ها نیز با رقص و پایکوبی و شادمانی همراه بود پیداست که ایرانیان از پیشگامان موسیقی بودند و نیز  در میان اشیا باستانی وجود آلات موسیقی که بیشتر با پوست حیوانات و الیاف گیاهی ساخته شده بودند این نکته را اثبات می کند.البته  بنده سعی می کنم  بعدها در این زمینه نوشتاری تهیه کنم.

بازدیدکننده دیگری درباره سیستم قضایی ایران باستان پرسیده بودند که البته ایمیل و کلا هیچ نشانی از ایشان نداشتم.بنده در میان کتاب های موجود زیاد گشتم ,کتاب های تاریخی زیادی وجود دارد ولی کتابی که فقط در این باره باشد پیدا نکردم.البته یک سایت اینترنتی پیدا کردم که مطالب کم و بیش خوبی دارد ولی همه مطالبش را تایید نمی کنم.برای ورود به این سایت اینجا را کلیک کنید.

گردآورنده:آديش